Με αφορμή την έκκληση της Ύπατης Αρμοστείας σχετικά με την κατάσταση στη Μόρια

unhcr greek"Η Ύπατη Αρμοστεία απευθύνει επείγουσα έκκληση στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση των συνθηκών υπερσυνωστισμού στα κέντρα υποδοχής στα νησιά του Αιγαίου.
Στα κέντρα αυτά επικρατεί πολύ σοβαρός συνωστισμός. Αυτό σημαίνει ότι χιλιάδες αιτούντες άσυλο και μετανάστες, μεταξύ των οποίων και πολλά παιδιά, ζουν σε άθλιες, ανεπαρκείς και ταχύτατα επιδεινούμενες συνθήκες. Υπάρχουν άνθρωποι που διαμένουν σε αυτά τα κέντρα για περισσότερους από έξι μήνες.
Τα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων εκατοντάδων ασυνόδευτων αγοριών και κοριτσιών, βρίσκονται ιδιαίτερα σε κίνδυνο, όπως και δεκάδες έγκυες γυναίκες, νεογέννητα, επιζήσαντες και επιζήσασες σεξουαλικής βίας και άλλοι εξαιρετικά ευάλωτοι άνθρωποι."

 


Θα θέλαμε, με την ευκαιρία της επείγουσας έκκλησης για την αντιμετώπιση των συνθηκών υπερσυνωστισμού στα κέντρα υποδοχής στα νησιά, να σας υποβάλλουμε τις εξής σκέψεις.

Πολύ σωστά, η Ύπατη Αρμοστεία επισημαίνει την δραματική κατάσταση στα νησιά, συνέπεια των συνεχιζόμενων ροών προσφύγων. Επίσης ορθά τονίζει, ότι υπό αυτές τις συνθήκες, ιδιαίτερα τραγική είναι η κατάσταση των πιο ευάλωτων ομάδων, αναφέροντας ειδικά τα ασυνόδευτα παιδιά, τις έγκυες γυναίκες, τα νεογέννητα και τα άτομα που υπέστησαν σεξουαλική βία.

Θα θέλαμε ωστόσο να προσθέσουμε και την μεγάλη ομάδα των προσφύγων με αναπηρία και να τονίσουμε τα ιδιαίτερα προβλήματα που τους αφορούν.

Σύμφωνα με τα διεθνή βιβλιογραφικά στοιχεία, στους προσφυγικούς πληθυσμούς πάνω από το 10%, πιθανώς και το 15% των ανθρώπων παρουσιάζουν μια σοβαρή αναπηρία. Συνεπώς, στα νησιά του Αιγαίου εκτιμούμε ότι βρίσκονται τουλάχιστον 1.200 πρόσφυγες με αναπηρία, πιθανώς και πολύ περισσότεροι, αν αναλογιστούμε τη σφοδρότητα του πολέμου από τον οποίο οι άνθρωποι αυτοί γλύτωσαν και την οδύσσεια για να φτάσουν στη χώρα μας. Δεν υπάρχει συστηματική ολοκληρωμένη καταγραφή, η οποία εξάλλου είναι ιδιαίτερα δύσκολη, έχοντας υπόψη μια πρόσφατη μελέτη, η οποία αναδεικνύει ότι μόνο το 20% των αναπηριών είναι ορατές στη πρώτη επαφή, ενώ η διαφορετική γλώσσα δημιουργεί πάντα μια πρόσθετη απόσταση.

Το να είσαι πρόσφυγας είναι δυστυχία, το να είσαι και ανάπηρος είναι κατάρα: ακρωτηριασμένοι άνθρωποι, τυφλώσεις, κωφώσεις, παραπληγίες, απώλεια οφθαλμού, παιδιά με παραλυτικά σύνδρομα ή νοητική υστέρηση και πολλές περιπτώσεις μετά-τραυματικού στρες, είναι μόνο μερικές από τις περιπτώσεις αναπηρίας που αντιμετωπίζουμε στο πλαίσιο του προγράμματος «Θέτις», που διεξάγουμε εδώ και 10 μήνες στην ηπειρωτική Ελλάδα, με την στήριξη της Ύπατης Αρμοστείας.

Η άμεση μεταφορά προσφύγων με αναπηρία από τα νησιά στην ηπειρωτική Ελλάδα είναι, κατά την άποψή μας, διπλά ενδεδειγμένη. Πρώτον και βασικά ως ανθρωπιστική στάση. Πιστεύουμε ότι αυτό πρέπει να είναι κοινώς κατανοητό. Αλλά δεύτερον και ως μέτρο αποσυμφόρησης των νησιών, έχοντας υπόψη ότι η ομάδα αυτή είναι κατά πολύ η πολυπληθέστερη ομάδα ευάλωτων ατόμων.

Όσο αφορά την υλοποιησιμότητα αυτής της ενέργειας, πιστεύουμε ότι μπορεί να στηριχθεί στο έργο που έχει ήδη γίνει από το πρόγραμμα «Θέτις», ώστε να διευκολυνθεί η εξυπηρέτηση των προσφύγων με αναπηρία στις κατάλληλες δομές της ηπειρωτικής Ελλάδας. Το Κοινωνικό ΕΚΑΒ παραμένει διαθέσιμο για κάθε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία και τις Υπηρεσίες του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής προς αυτή την κατεύθυνση.

Περισσότερα για την επείγουσα έκκληση για την αντιμετώπιση των συνθηκών υπερσυνωστισμού στα κέντρα υποδοχής στα νησιά του Αιγαίου.

 

Style Selector

Layout Style

Predefined Colors

Background Image