Το Κοινωνικό ΕΚΑΒ αποχαιρετά τον Xavier Emmanuelli με σεβασμό και ευγνωμοσύνη. Όχι μόνο ως έναν σπουδαίο γιατρό, αλλά ως έναν άνθρωπο που υπηρέτησε την αλληλεγγύη ως στάση ζωής, ως καθημερινή πράξη και ως σχέση με τον άλλον.
Σε όλη του τη διαδρομή, ο Xavier Emmanuelli επέμεινε στην απλή αλλά απαιτητική ιδέα ότι οι άνθρωποι που βιώνουν τον αποκλεισμό δεν χρειάζονται μόνο υπηρεσίες, αλλά πρώτα απ’ όλα μια ανθρώπινη παρουσία. Χρειάζονται κάποιον να τους συναντήσει εκεί όπου βρίσκονται, χωρίς όρους, χωρίς προσδοκία ανταλλάγματος. Η φροντίδα, για τον ίδιο, ξεκινούσε από την αναγνώριση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Αυτή η σκέψη πήρε υλική μορφή με τη δημιουργία του SAMU Social στο Παρίσι, ενός συστήματος κινητής κοινωνικής και υγειονομικής παρέμβασης για ανθρώπους χωρίς στέγη, στους δρόμους τις νύχτες, στα σημεία όπου η κοινωνική απομόνωση γίνεται σιωπή. Το SAMU Social δεν υπήρξε απλώς ένας επιπλέον φορέας, αλλά αποτέλεσε έναν διαφορετικό τρόπο αντίληψης της κοινωνικής ευθύνης.
Στο ίδιο πνεύμα ιδρύθηκε το Κοινωνικό ΕΚΑΒ στην Ελλάδα το 2016. Η σχέση μας με τον Xavier Emmanuelli δεν ήταν τυπική. Υπήρξε συνομιλητής, συνοδοιπόρος και μέλος του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου της Οργάνωσής μας. Συνεργαστήκαμε μαζί του σε προγράμματα που αφορούσαν ευάλωτους πληθυσμούς, όπως πρόσφυγες με αναπηρία.
Ο Xavier Emmanuelli δεν έπαψε ποτέ να ανησυχεί για τις σύγχρονες μορφές φτώχειας και αποκλεισμού, ούτε σταμάτησε να ασκεί κριτική σε ένα οικονομικό σύστημα που παράγει αόρατους ανθρώπους, εγκαταλελειμμένους στο περιθώριο. Ταυτόχρονα, διατήρησε ακέραιη την πίστη του στην ανθρώπινη δυνατότητα για αλληλεγγύη και συλλογική δράση. Όχι ως αφηρημένο ιδεώδες, αλλά ως κάτι που χτίζεται καθημερινά, επίμονα, μέσα από μικρές αλλά ουσιαστικές πράξεις.
Για το Κοινωνικό ΕΚΑΒ, η μνήμη του Xavier Emmanuelli είναι μια συνεχή υπενθύμιση ευθύνης, να στεκόμαστε δίπλα σε όσους και όσες βρίσκονται στο περιθώριο, όχι ως «ωφελούμενοι», αλλά ως άνθρωποι με ιστορία, φωνή και δικαιώματα. Να επιμένουμε σε μια ανθρωπιστική πρακτική που δεν περιορίζεται στην αντιμετώπιση της περιστασιακής ανάγκης, αλλά ανοίγει χώρο για σχέση εμπιστοσύνης και κοινωνική επανένταξη.
Η παρακαταθήκη του θα ζει όπου η αξία της αλληλεγγύης γίνεται πράξη.
Κοινωνικό ΕΚΑΒ