Οι συλλήψεις μελών ΜΚΟ με κατηγορίες για εγκληματική οργάνωση και διευκόλυνση παράνομης εισόδου επαναλαμβάνονται, αλλά πάντοτε αποδεικνύεται ότι είναι αστήρικτες, για να μην πω στημένες.
Άλλη μια υπόθεση εναντίον ΜΚΟ κατέληξε σε μεγαλοπρεπές φιάσκο. Αν και πάντα υπάρχει διεθνές ενδιαφέρον για τέτοιες υποθέσεις, αυτήν την φορά το ρεζιλίκι μας πήρε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις παγκοσμίως. Το 2018 είχαν συλληφθεί στην Λέσβο 30 μέλη ΜΚΟ με βαρύτατες κατηγορίες. Η αστυνομία ανακοίνωνε υπερήφανη, σε μακροσκελές δελτίου Τύπου, ότι «από τον συνολικό τρόπο λειτουργίας τους προσδιορίζεται ότι παρείχαν άμεση συνδρομή σε οργανωμένα κυκλώματα παράνομης διακίνησης μεταναστών καθώς ενεργώντας με πρόθεση διευκόλυναν την κατ’ επάγγελμα και συνήθεια διακίνηση μεγάλου αριθμού υπηκόων τρίτων χωρών, προς τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου». Διώχθηκαν για πλήθος κακουργημάτων και πλημμελημάτων. Τι κατασκοπείες, τι εγκληματικές οργανώσεις, τι νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες, απ’ όλα.
Τον Φεβρουάριο του 2024 όλοι οι κατηγορούμενοι απαλλάχθηκαν ομόφωνα και με απαλλακτική πρόταση του εισαγγελέα από το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Βορείου Αιγαίου από την κατηγορία της κατασκοπείας. Προχθές, επτάμισι χρόνια μετά την σύλληψη και την δίωξή τους, απαλλάχθηκαν από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου όλοι επίσης ομόφωνα και με απαλλακτική πρόταση του εισαγγελέα από τις κατηγορίες για συγκρότηση και ένταξη σε εγκληματική οργάνωση, διευκόλυνση παράνομης εισόδου υπηκόων τρίτων χωρών κατ’ επάγγελμα και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα.
Και στις δυο δίκες δεν παρουσιάστηκε ούτε ένα σοβαρό στοιχείο εναντίον τους, αντίθετα αποδείχθηκε, όπως είπε και ο Πρόεδρος του δικαστηρίου ότι «στόχος τους δεν ήταν η διάπραξη εγκληματικών πράξεων, αλλά η παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας».
Η υπόθεση πήρε παγκόσμιες διαστάσεις, αφ’ ενός μεν γιατί ήταν η «μεγαλύτερη υπόθεση ποινικοποίησης ανθρωπιστικής δράσης», όπως χαρακτηρίστηκε, αφ’ ετέρου γιατί μεταξύ των συλληφθέντων ήταν και η Σάρα Μαρντίνι που με την αδελφή της Γιούσρα είχαν γίνει διεθνή σύμβολα της προσφυγιάς, σώζωντας 18 ανθρώπους όταν βούτηξαν στα νερά του Αιγαίου ώστε να μη βουλιάξει η βάρκα με την οποία έρχονταν στην Ελλάδα. Η ιστορία τους έγινε και ταινία στο Netflix (The Swimmers). Αλλά τίποτα δεν σταμάτησε τους δαιμόνιους Έλληνες αστυνομικούς, οι οποίοι, χωρίς στοιχεία όπως αποδείχθηκε, την συνέλαβαν και μάλιστα έμεινε κρατούμενη για σχεδόν τέσσερεις μήνες. Χωρίς φυσικά να υποτιμώ την ταλαιπωρία αλλά και την ανθρωπιστική δράση των υπολοίπων άδικα κατηγορηθέντων, αναφέρομαι ειδικά στην Μαρντίνι λόγω της επιπλέον δημοσιότητας που πήρε τότε η υπόθεση, αλλά και σήμερα παίρνει παγκοσμίως η αθωωτική απόφαση.
Οι συλλήψεις μελών ΜΚΟ με κατηγορίες για εγκληματική οργάνωση και διευκόλυνση παράνομης εισόδου επαναλαμβάνονται, αλλά πάντοτε αποδεικνύεται ότι είναι αστήρικτες, για να μην πω στημένες. Αποτελούν όμως βασικό στοιχείο στην ελληνική «μεταναστευτική» πολιτική. Γνώστης του θέματος μου έλεγε ότι και αυτό θα γυρίσει μπούμεραγκ. Πέρα από την έκθεση της χώρας διεθνώς, σε πρακτικό επίπεδο ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς γίνεται από τους εθελοντές και τα στελέχη των ΜΚΟ, που σιγά σιγά απομακρύνονται. Θα τους ζητάει ο Θάνος Πλεύρης, μου είπε, αλλά η ιδεοληψία του δεν τον αφήνει να καταλάβει τι ζημιά κάνει. Ή θέλει να κάνει ζημιά.
Στο πρόσφατο νομοσχέδιο του υπουργείου Ασύλου και Μεταναστευτικής Πολιτικής ξηλώθηκαν πολλές χρήσιμες προηγούμενες διατάξεις και δαιμονοποιήθηκαν κυριολεκτικά οι ΜΚΟ. Όπου μπορούσαν κολλούσαν και μια διάταξη εναντίον τους, με αποκορύφωμα το ότι έκαναν επιβαρυντική περίσταση για άλλα αδικήματα την ιδιότητα του μέλους ΜΚΟ. Οι σοβαρές ΜΚΟ, και είναι αρκετές, θα πάψουν να ασχολούνται. Και οι διατάξεις που τροποποιήθηκαν από τον Πλεύρη, δεν ήταν διατάξεις που επέβαλαν τίποτα «δικαιωματιστές», όπως χλευαστικά αποκαλούνται οι άνθρωποι που θεωρούν τα ανθρώπινα δικαιώματα βασικό στοιχείο του πολιτισμού και της δημοκρατίας μας, αλλά διατάξεις του προκατόχου του, του Νότη Μηταράκη!
Στον οίστρο του ο Πλεύρης ξήλωσε ακόμη και τις διατάξεις για τα ασυνόδευτα ανήλικα, τα οποία αντί να έχουν την προοπτική της φοίτησης σε ελληνικό σχολείο, θα βρεθούν μπροστά στο δίλημμα «αποχώρηση ή φυλακή». Και να σκεφτεί κανείς ότι τη μέριμνα για τα ασυνόδευτα ανήλικα την επέβαλε στο παρελθόν ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Διόρισε ειδική γραμματέα την Ειρήνη Αγαπηδάκη και ανέθεσε στο πρωθυπουργικό γραφείο την παρακολούθηση του ζητήματος. Μην έχεις καμιά αμφιβολία, μου είπε ο συνομιλητής μου, ότι η μεταναστευτική πολιτική Πλεύρη θα πάει άπατη. Και δεν είναι απλώς ιδεολογική η αντίθεσή μου, πρόσθεσε. Να φανταστείς ότι η κριτική που του άσκησε πρόσφατα η Σοφία Βούλτεψη, που προφανώς δεν ήταν από τα αριστερά, είναι απολύτως βάσιμη. Με τα όσα συμβαίνουν στην γειτονιά μας, ο Πλεύρης θα κάνει μια τρύπα στο νερό.
Αλλά επί του παρόντος ικανοποιείται η ακροδεξιά πλευρά του κυβερνώντος κόμματος, όπως άλλωστε ικανοποιείται κάθε φορά με την «εξάρθρωση» των δήθεν εγκληματικών οργανώσεων των ΜΚΟ. Το μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα, βέβαια, το είδαμε και πάλι. Αλλά ποιος νοιάζεται; Το βραχυπρόθεσμο μετράει, άλλωστε αυτοί που πρόβαλαν τότε την «επιτυχία» της αστυνομίας, από χθες ασχολούνται με άλλες ανοησίες.
Πηγή: www.tovima.gr