Με τη δραματική κατάσταση στο Αφγανιστάν να εξελίσσεται σε μια ανθρώπινη τραγωδία, η κατάσταση στις Δομές Φιλοξενίας της οργάνωσης είναι αρκετά ιδιαίτερη. Οι Αφγανοί φιλοξενούμενοι βρίσκονται σε μια κατάσταση άγχους, στεναχώριας και ανησυχίας καθώς τα νέα που φτάνουν από τη χώρα τους είναι σκληρά. Πολλά από τα παιιδιά αναζητούν άτομα του οικογενειακού τους κύκλου χωρίς αποτέλεσμα. Αγνοείται η τύχη τόσων ανθρώπων. Πολλά παιδιά νιώθουν ενοχή. Την ενοχή ότι αυτά κατάφεραν να ξεφύγουν ενώ οι συμπατριώτες του όχι ...

Τα γεγονότα μας μουδιάζουν. Με ψυχραιμία προσπαθούμε να στηρίξουμε αυτά τα παιδιά που έχουν πλέον σβήσει από το μυαλό τους την προοπτική της επιστροφής στην πατρίδα τους, έστω και σε μεγάλη ηλικία. Το Αφγανιστάν δεν θα μπορέσει να τους προσφέρει ποτέ ξανά ασφάλεια και αυτό είναι αποκαρδιωτικό. Να ξέρεις ότι δεν θα αντικρίσεις ποτέ ξανά την πατρίδα.

Όλα αυτά τα συναισθήματα πρέπει να εκφράζονται και να βρίσκουν οδούς εξωτερίκευσης. Έτσι η Katerina και η Φαιη, μάζεψαν τα παιδιά και τα παρακίνησαν να ζωγραφίσουν. Οι φωτογραφίες που βλέπετε είναι το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας. Τα παιδιά παρουσιάζουν τα γεγονότα της φυγής... Ο άνθρωποι με τα μαύρα ρούχα είναι οι Ταλιμπάν που με μανία να εμποδίζουν το κόσμο που προσπαθεί να ξεφύγει . . .
Μια είκόνα, χίλιες λέξεις ...