H χθεσινή μέρα αποδείχτηκε υπεραρκετή για να αναδυθούν τα σχεδόν παντοτινά προβλήματα οργάνωσης που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Χθες λοιπόν έχασαν τη ζωη τους άνθρωποι, όχι από κορονοϊό, αλλά από τον χιονιά. Επειδή τα ασθενοφόρα δεν μπορούσαν να κινηθούν γρήγορα στου κλειστούς δρόμους που οι Δήμοι δεν καθάρισαν. Άλλες περιοχές έμειναν χωρίς ρεύμα και θέρμανση, με αποτέλεσμα άνθρωποι που εξαρτώνται από μηχανήματα υποστήριξης να υποφέρουν για ώρες αφού δεν μπορούσαν καν να έχουν εύκολη πρόσβαση στα νοσοκομεία. Μια τραγωδία εν έτη 2021 που εύκολα θα αντιμετωπιζόταν αν ήμασταν έτοιμοι.
Και τώρα φτάνουμε στις Δομές φιλοξενίας όπου μένουν παιδιά και ανθρώποι σε ιδιαίτερα ευάλωτη κατάσταση αλλά και στα γηροκομεία. Οι εργαζόμενοι σε αυτούς τους τομείς δεν έχουν την ευχέρεια να απουσιάζουν από τους χώρους απασχόλησής τους. Χωρίς το προσωπικό αυτό παιδιά και ενήλικες θα έμεναν χωρίς φαγητό, θέρμανση και δεν θα μπορούσαν μόνοι τους να επιλύσουν τα συνεχόμενα προβλήματα που προέκυπταν.
Κάπως έτσι χθες η Δομή Ασυνόδευτων Ανηλίκων "Νεφέλη 2" που βρίσκεται στην Πεντέλη, είχε να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα προβλήματα. Οι ελάχιστοι εργαζόμενοι που διέθεταν αυτοκίνητα με αντιολισθητικές αλυσίδες κατάφεραν να ανέβουν στην καταχιονισμένη περιοχή, όπου λεωφορεία και ταξί δεν ανέβαιναν. Αυτοί οι άνθρωποι κατάφεραν χθες με δυσκολία να είναι εκεί με τα παιδιά για να ελέγξουν αν η θέρμανση λειτουργεί, να βρουν ένα τρόπο να μαγειρέψουν για 36 άτομα καθώς δεν υπήρχε τρεχούμενο νερό και κανένα ανοιχτό μαγαζί στην περιοχή για να προμηθευτούν τα απαραίτητα. Η πολιτική προστασία υπερφορτωμένη με τα δεκάδες προβλήματα ανθρώπων που η ζωή τους κινδύνευε πραγματικά δεν μπορούσε να να ανταποκριθεί και να μας βοηθήσει όλους όσο και αν το ήθελε.
Για εμάς όμως που είμαστε εκεί και ζούμε μαζί με τα παιδιά, ονειρευόμαστε μαζί τους για το μέλλον τους, μαζί ζωγραφίζουμε την πολύ δύσκολη και γεμάτη προκλήσεις καθημερινότητα, έτσι και χθες μαζί φτιάχναμε χιονάνθρωπους και ελέφαντες προκειμένου να είναι απασχολημένα, όταν οι υπόλοιποι του προσωπικού έτρεχαν για να κάνουν το αδύνατο δυνατό, να λιώσουν χιόνι για να πλυθούν τα πιάτα, να φτιάχνουν τα κλιματιστικά, να φέρνουν αλάτι σε καφάσια και να φτυαρίζουν την είσοδο της δομής που συνεχώς έκλεινε για να είμαστε σίγουροι ότι ο χώρος θα είναι ασφαλής για τα παιδιά . Ταυτόχρονα τα μεγαλύτερα παιδιά μας έδιναν ένα χέρι βοηθείας στα κολλημένα από το χιόνι ΙΧ , ενώ οι υπόλοιποι προσπαθούσαν να σχεδιάσουν το πλάνο της επόμενης μέρας.
Αυτή η μέρα λοιπόν μας εκπαίδευσε, μας έκανε πιο έμπειρους. Έμπειρους όμως ως πολίτες καθώς μόνοι μας λύσαμε όλα μας τα προβλήματα. Η αλληλεγγύη και ο σεβασμός απέναντι στον συνάνθρωπο φαίνεται στις πράξεις και στα δύσκολα και εμείς χθες βάλαμε τα δυνατά μας και τον καλύτερο μας εαυτό.
Η σκέψη όλων μας βρισκόταν στους συμπολίτες μας, στους αστέγους, στους πρόσφυγες που ζουν σε σκηνές σε λασπωμένα camps και στους ηλικιωμένους που ίσως να έμειναν αβοήθητοι. Ας μη ξεχνάμε λοιπόν ότι σαν άνθρωποι πρέπει να παραμένουμε ενωμένοι και να προσφέρουμε τη βοήθειά μας σε όποιον το έχει ανάγκη. Κάθε άνθρωπος άλλωστε έχει δικαίωμα στη ζωή, στην ισότιμη αντιμετώπιση και στην ασφάλεια και το κάθε κράτος έχει την υποχρέωση να αγκαλιάζει τον κάθε πολίτη που διαμένει σε μια χώρα χωρίς καμία διάκριση!
