Είναι κι αυτοί οι άνθρωποι που μας δείχνουν ότι δεν υπάρχουν μόνο τα Καμένα Βούρλα!

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου. Έξι παιδιά από τη Δομή ασυνόδευτων ανηλίκων Νεφέλη 1 επισκέπτονται το ναό του Ποσειδώνα στο #Σούνιο. Ο ενθουσιασμός των παιδιών δεν περιγράφεται. Τους εντυπωσιάζει ο ναός, η φύση το μαγευτικό τοπίο και συνεχώς κάνουν ερωτήσεις και εντυπωσιάζονται από τις ιστορίες της μυθολογίας που μαθαίνουν επί τόπου. Φωτογραφίζονται και απολαμβάνουν τη στιγμή και έρχεται η ώρα της αναχώρησης.
 
Όπως συνηθίζεται σε κάθε εκπαιδευτική εξόρμηση η ομάδα κάνει μια στάση για ξεκούραση, για να ξαναπάρει αργότερα το δρόμο της επιστροφής προς τον Πειραιά όπου στεγάζεται η Δομή. Εκεί όμως γίνεται κάτι απρόβλεπτο και συγκινητικό. Καθόμαστε σε μια μικρή ταβέρνα όπου παίρνουμε ένα χυμό για τα παιδιά. Μια οικογένεια στο δίπλα τραπέζι δείχνει ενδιαφέρον για την ομάδα μας. Μας κοιτάνε, απορούν και η αλήθεια είναι ότι είμαστε συνηθισμένοι σε κάτι τέτοιο κάθε φορά που πάμε εκδρομή. Η πολυμορφικότητα της ομάδας μας τραβάει συχνά τα βλέμματα και όχι πάντα με καλή διάθεση από τους άλλους. Έχουμε συνηθίσει στην απόρριψη και στην απομάκρυνση όσων είναι γύρω μας.
 
Αυτή τη φορά όμως δεν είναι έτσι… Μας πλησιάζουν, θέλουν να μάθουν για τα παιδιά. Η στάση τους και μόνο δείχνει συμπόνια και αγάπη. Ο κ. Γ. γιορτάζει τα εβδομηκοστά γενέθλιά του. Μιλάει στα παιδιά, φωνάζει κοντά το εγγονάκι του. Κι εκεί ξεδιπλώνεται το ομορφότερο σκηνικό. Τα παιδιά ξεκινούν να παίζουν, οι αγάπη μας φέρνει όλους πιο κοντά. Ο κ. Γ. συγκινημένος νιώθει ότι αυτή η συνάντηση δεν είναι τυχαία. Είναι ένα δώρο για τα γενέθλια του. Κερνάει όλα τα παιδιά της δομής φαγητό, αναψυκτικό και από το παραδίπλα τραπέζι μια άλλη κυρία προσφέρει στα παιδιά παγωτό.
 
Μας καλούν στο τραπέζι τους και θέλουν να μάθουν την ιστορία κάθε παιδιού. Θέλουν να μάθουν για την κατάσταση των ασυνόδευτων ανηλίκων, να βοηθήσουν με όποιο τρόπο μπορούν. «Όποτε μας χρειαστείτε είμαστε εδώ. Να μας πάρετε τηλέφωνο. Να έρθετε στο σπίτι μας να μαγειρέψουμε στα παιδιά. Να καθίσουμε όλοι μαζί στην αυλή και να παίξουν τα αγόρια με τα εγγόνια μας…… Αλήθεια σας το λεμέ… Είμαστε εδώ για ό,τι χρειαστείτε… Δεν θα σας ξεχάσουμε. Αυτό ήταν σημάδι απ΄το θεό.»
 
Όλοι εμείς σαστισμένοι… Συγκινημένοι δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι μια τόσο μεγάλη αγκαλιά μας περίμενε σε ένα τυχαίο σημείο. Είναι αυτές οι στιγμές που μας δίνουν ελπίδα. Είναι αυτοί οι άνθρωποι που μας δείχνουν ότι δεν υπάρχουν μόνο τα Καμένα Βούρλα και οι αντιδράσεις μίσους. Είναι αυτοί οι άνθρωποι που αγαπάνε όλα τα παιδιά του κόσμου και μας κάνουν να πιστεύουμε ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα!
Ευχαριστούμε από καρδιάς!